– Przysięgam, że jeśli się rozpłaczesz, to położę cię trupem tu i teraz.

Cinna tylko się uśmiecha.

– Poranek we łzach? – pyta domyślnie.

– W powodzi łez – podkreślam, a on otacza mnie ramieniem i prowadzi na lunch.

– Nie przejmuj się – radzi. – Osobiście staram się zawsze przekuwać emocje na pracę, bo w ten sposób nie krzywdzę nikogo oprócz siebie.